جفت‌گیری گاومیش‌ , نبرد شاخ به شاخ گاومیش‌های بیسون نر در فصل جفت‌گیری | فیلم

جفت‌گیری گاومیش‌ , نبرد شاخ به شاخ گاومیش‌های بیسون نر در فصل جفت‌گیری | فیلم

 گاومیش بیسون حیوانیست که بیشتر در طول روز به فعالیت می‌پردازد. پوست این حیوان خصوصاً در نواحی گردن و بالاتنه پوشیده از پشمی پرپشت و قهوه‌ای رنگ است، که در فصل سرما انبوه تر و همچنین تیره تر می گردد.

طول بدن این جانور ۲،۴۰متر (ماده) تا ۳،۸۰ متر (نر) بوده، گردنی بسیار کوتاه و سر مخروطی شکلی با شاخ هایی بلند دارد که معمولاً با ریشی انبوه پوشیده شده است. وزن گاومیش نر بالغ بر ۹۰۰ کیلوگرم می شود، که حدوداً دوبرابر وزن گاومیش ماده است. به همین دلیل از این جانور به عنوان بزرگترین پستاندار آمریکای شمالی یاد می شود.

در هنگام دفاع و مبارزه برای تعیین رده در درون گله، گاومیش نر از شاخ های بلند و منحنی شکلش به عنوان یک سمبل قدرت بهره می برد. غذای اصلی این حیوان گیاهخوار رستنی‌ها (علف، چمن، خزه و سایر گیاهان) می باشند. با وجود وزن سنگین سرعت این جانور در هنگام دویدن به ۵۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد. علاوه بر این می تواند در آب نیز به خوبی شنا کند. زمان جفت گیری گاومیش ها نیمه دوم تابستان بوده و دوره بارداری ۲۸۵ روز است. طول عمر گاومیش در آزادی (حیاط وحش) ۱۵ سال و در اسارت حدود ۲۵ سال میباشد.

این حیوانات عظیم الجثه بیشتر در طی روز فعالیت می کنند . پشم این حیوان پرپشت و قهوه ای رنگ است و یکی از دلیل شکار شدن این حیوان به دست انسان ها همین پوشش پشمی است که بدنش را پوشانده است . از این پشم برای ساخت لباس ، پتو و … استفاده می شده و می شود . در نرها طول بدن به ۳.۸۰ متر و در ماده ها به ۲.۴۰ متر می رسد .بوفالوهای بالغ نر وزنی برابر با ۹۰۰ کیلوگرم دارند و این یعنی دو برابر وزن ماده ها . این حیوان همچنین بزرگترین پستاندار آمریکا به حساب می آید . سرعت این حیوان به هنگام دویدن به ۵۰ کیلومتر در ساعت می رسد و می تواند به خوبی در آب به شنا کردن بپردازد . طول عمر بوفالوها در حیات وحش ۱۵ سال است و به هنگام اسارت می توانند تا ۲۵ سال عمر کنند .

این حیوانات بومی و قدیمی آمریکا هستند که از دوره های دور در این سرزمین زندگی می کردند . در گوشه و کنار تاریخ آمریکا می توان ردپایی از این بوفالوها را دید . این حیوانات در تکامل زندگی بشر در آمریکا نقش مهمی را ایفا کردند .در اوایل قرن ۱۹ میلادی سفید پوستان آمریکایی شکار کردن این حیوانات را شروع کردنند . یکی از اهداف آن ها از انجام این عمل این بود تا از این طریق بتوانند بر روی قبایل سرخپوستان کنترل داشته باشند . چرا ؟ زیرا زندگی و تغذیه بومیان آمریکا به شدت وابسته به بوفالوها بود . قبل از آغاز این کارها ۱۰ ها میلیون بوفالو در آمریکا زندگی می کردند و در سال ۱۹۰۲ تنها ۲ هزار بوفالو در دشت ها زندگی می کردند . خوشبختانه امروزه این حیوانات دیگر در معرض خطر انقراض قرار ندارند ولی همچنان سایه ی تهدید از بین رفتن به دنبال آنان است .