جفت گیری مرغ عشق
در این مطلب براتون از نحوه جفت گیری مرغ عشق یک کلیپ گزاشتم تا ببینید جفت گیری مرغ عشق چطور صورت میگیره و مرغ عشق ها چجور جفت خودشون رو انتخاب می کننید پس با ویدناک همراه باشید .
مرغ عشق ها نیز همانند سایر پرندگان زینتی دارای ارزش و زیبایی خاص خودشان هستند و از این رو برخی از پرورش دهندگان به جهت تامین تخم های نطفه دار این پرنده اقدام به جفت سازی آنها می کنند. اگر چه که پرورش مرغ عشق نسبتا آسان می باشد ولی آشنایی با خلق و خو و رفتار این پرنده به تجربه و زمان نیاز دارد.
بیشتر مرغ عشق هایی که در قفس پرورش می یابند قادر به جفت گیری و تولید مثل نمی باشند و علت آن هم به کمبود فضا و نبود شرایط جفت گیری مربوط می شود. ولی اگر در قفس آنها فضای کافی وجود داشته باشد و محیط آنها کاملا ساکت و بدون استرس باشد امکان جفت گیری موفق برای آنها فراهم خواهد شد. معمولا دوره بلوغ مرغ عشق ها در سن ۱۰ الی ۱۱ ماهگی بروز می کند و مرغ عشق های ماده تا ۴ سال، نر ها تا ۶ سال قادر به جفت گیری و تولید مثل خواهند بود.

ممکن است شما یک جفت مرغ عشق نر و ماده در کنار یکدیگر دورن قفس قرار دهید، ولی نسبت به هم واکنشی نشان ندهند. یا شاید هم با همدیگر بازی کنند و نوک همدیگر را بخورند ولی جفت گیری نکنند. برای این منظور شما باید شرایط لازم جفت گیری را برای آنها فراهم سازید. این شرایط می تواند شامل موارد زیر شود:

قدم اول و مهم در داشتن یک جفت گیری موفق، انتخاب پرنده هایی بالغ و سالم می باشد. زیرا اولا مرغ عشقی که زیر یکسال داشته باشد شاید بخوبی قادر به جفت گیری نباشد و دوما مرغ عشق های بیمار همیشه بی حال و گوشه نشین خواهند بود و شما را نا امید خواهند ساخت. پس از اطمینان از نر و ماده بودن یک جفت مرغ عشق و کسب اطلاعات لازم در مورد بالغ و سالم بودن آنها، می توانید نسبت به قرار دادن آنها در یک قفس بزرگ و مناسب اقدام کنید.
با رعایت شرایط فوق، مرغان عشق در ظرف یک هفته اقدام به جفت گیری خواهند نمود و مرغ عشق ماده برای تخم گذاری به لانه چوبی از پیش تهیه شده پناه خواهد برد.
فرایند جفت گیری مرغ عشق ها مانند سایر پرندگان به سرعت صورت نخواهد گرفت و کمی زمان بر خواهد بود. مثلا شاید مرغ عشق ها در ابتدا با یکدیگر دوست شوند و حتی از نوک همدیگر نیز تغذیه کنند ولی هیچ کدام نسبت به جفت گیری پیش قدمی نکنند. در برخی مواقع نیز پرنده نر آماده جف گیری می باشد ولی پرنده ماده با دوری و پرخاشگری مانع از این کار می شود. مرغ عشق نر برای تحریک مرغ عشق ماده در اطراف او می رقصد، سرش را مدام تکان می دهد، پر های قسمت سر خود را به حالت پف کرده در می آورد و همراه با رقصیدن در اطراف او آواز های مختلفی سر می دهد. نوکش را مداما به نوک مرغ عشق ماده می زند.
ولی طولی نخواهد کشید که پرنده ماده در برابر بازیگوشی ها و تحریکات مرغ عشق نر تسلیم خواهد شد و خود را برای جفت گیری آماده خواهد نمود. بدین صورت که مرغ عشق ماده هر دو پای خود را بر روی نشیمنگاه قرار خواهد داد و با خم کردن سر خود و بالا دادن دم خود به مرغ عشق نر می فهماند که آماده جفت گیری می باشد. در نهایت جفت گیری مرغ عشق ها شروع خواهد شد.
در صورتی که مرغ عشق ماده در دوره تخم گذاری قرار داشته باشد، چندین بار نسبت به جفت گیری اعلام آمادگی خواهد نمود. در این صورت هیچ اشکالی نخواهد داشت و در تولید تعداد تخم های بیشتری نیز تاثیر گذار خواهد بود. پس از انجام یک جفت گیری موفق، مرغ عشق ماده برای تخم گذاری به لانه می رود و شروع به تخم گذاری می کند.
توجه : از علایم یک جفت گیری موفق لرزش شدید پرندگان پس از جفت گیری می باشد هم چنین فضولات پرنده ماده پیش از تخم گذاری آبکی و زیاد خواهد بود.
شما می توانید تخم ها را در لانه رها کنید تا پرنده ماده به صورت طبیعی بر روی آنها خوابیده و اقدام به جوجه کشی از انها نماید. در صورتی که می خواهید از تمامی تخم ها جوجه داشته باشید و حداکثر بهره وری را از آنها ببرید می توانید از یک دستگاه جوجه کشی خانگی و ارزان استفاده کنید.
همانطور که گفته شد عواملی مانند عدم رسیدن پرنده به سن بلوغ و یا بیماری می توانند در انجام جفت گیری عوامل بازدارنده ای باشند. ولی عوامل دیگری نیز وجود دارد که از انجام یک جفت گیری موفق جلوگیری می کند یعنی جفت گیری صورت می گیرد ولی تخم ها نطفه دار نمی شوند. مثلا در قسمت مخرج پرنده انبوهی از پر ها وجود دارد و از ورود منی به داخل بدن پرنده ماده جلوگیری می کند، یا مثلا نشیمنگاه پرنده دچار لقی بوده و پرنده ها هنگام برقراری تماس از تعادل کافی برخوردار نیستند. عوامل دیگری مانند رژیم غذایی نامناسب، عفونت مجرای تخم بر و تخمدان، اختلالات ژنتیکی و … می تواند از نطفه دار شدن تخم ها جلوگیری نماید.

رعایت عوامل فوق به تنهایی می توانند در جهت رسیدن به یک نتیجه موفق کمک کننده باشند ولی برای اطمینان صد درصدی از انجام یک جفت گیری موفق و رسیدن به نتیجه دلخواه یعنی داشتن تخم های نطفه دار نکات زیر حائز اهمیت خواهند بود:
– سعی کنید چند جفت مرغ عشق دیگر را در همان قفس قرار دهید تا نر ها نسبت به رفتار یکدیگر واکنش داده و تحریک شوند، از طرفی نیز با تسلیم شدن سریع یک مرغ عشق ماده، سایرین نیز الگو گرفته و در برابر جفت نر خود تسلیم خواهند شد.
– قبل از شروع دوره جفت گیری و تخم گذاری حتما آنها را در برابر بیماری های احتمالی واکسینه کنید تا هم خودشان بیمار نشوند و هم از سرایت بیماری به جوجه ها جلوگیری به عمل آید.
– محیط آلوده و آب و غذای ناسالم احتمال ابتلا به انواع بیماری ها را افزایش می دهد، بنابراین سعی کنید محیط آنها را دائما تمیز نگه داشته و آی و غذای آنها را روزانه دو بار عوض کنید.
– مرغ عشق های ماده برای تخم گذاری نیاز به کلسیم بیشتری دارند، بنابراین در رژیم غذایی آنها از مقدار زیادی کلسیم استفاده کنید، هم چنین مقداری کف دریا نیز در اختیار آنها قرار دهید تا کلسیم مورد نیاز بدن خود را از این طریق تامین کنند.
برای افزایش باروردی مرغ عشق می توانید از موارد زیر نیز استفاده نمایید :
| مینرال مخصوصا ویتامین های E و D | مکمل ویتامین از نوع مولتی |
| تخم کتان | جوانه گندم |